سرمایه گذاری هند در نفت و گاز ایران، تامین کننده منافع هر دو کشور

سرمایه گذاری هند در نفت و گاز ایران، تامین کننده منافع هر دو کشور
به گزارش روابط عمومی سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران به نقل از ایرنا،پایگاه تحلیلی خبری آی.دی.ان-ایندپت نیوز در تحلیلی نوشت: سرمایه گذاری هند در پروژه های نفت و گاز ایران به نفع هر دو کشور است.

هند و ایران قرن ها است که به لحاظ اقتصادی با هم در ارتباط هستند، هرچند این ارتباط پس از تقسیم شبه قاره هند به دو بخش هند و پاکستان، رخداد انقلاب اسلامی در ایران و موضوع هسته ای وارد مراحل جدیدی شده است.

در پی تقسیم شبه قاره، هند مجاورت خود با ایران را از دست داد و سیاستهای خارجی دو کشور به دلیل توسعه سیاسی پس از تقسیم از یکدیگر فاصله گرفت.

از سوی دیگر، انقلاب اسلامی ایرانیان، رابطه این کشور با جهان، از جمله با هند را تغییر داد. در سالهای اخیر و پس از تحریم های بین المللی علیه اقتصاد ایران، هند و ایران رابطه سیاسی و بازرگانی جدید و پیچیده ای را تجربه کرده اند. روابط بازرگانی هند و ایران تقریبا مربوط به واردات نفت خام هند از ایران است.

از یک سو، هند دومین خریدار بزرگ نفت خام ایران است و از سوی دیگر ایران ششمین تامین کننده نفت خام هند است.

ایران همچنین مهمترین تامین کننده محصولات پتروشیمی برای هند است.

حتی پس از تحمیل تحریم ها بر صادرات نفت ایران، هند و ایران مکانیزم پرداخت روپیه را برای تداوم تجارت نفت، جایگزین دلار کردند زیرا بانک های خارجی از ترس جریمه شدن از سوی آمریکا، از تعامل با ایران خودداری کردند.

هند و ایران در نشست کمیته مشترک دو کشور (جی.سی.ام)، گفت و گوهای دوجانبه معمول خود در موضوعات اقتصادی و تجاری را حفظ کردند.

در نشست اخیر جی.سی.ام، فرصتهای هند برای مشارکت در پروژه های مختلف ایران از جمله در بخش نفت و گاز، مطرح شد.

دو کشور درباره پروژه های مختلف از جمله پروژه خط لوله گاز ایران - پاکستان - هند موسوم به آی.پی.آی، تولید بلندمدت سالانه پنج میلیون تن گاز طبیعی مایع (ال.ان.جی)، توسعه منطقه نفت و گاز فارسی، پروژه میدان گازی پارس جنوبی و پروژه بندر چابهار در حال مذاکره هستند.

از بندر چابهار اغلب به عنوان دروازه طلایی کشورهای مشترک المنافع محصور در خشکی و نیز افغانستان یاد می شود.

دو کشور همچنین قرارداد سرمایه گذاری دو جانبه تامین و تولید (بی.آی.پی.پی.ای) را دارند و در حال نهایی کردن قرارداد اجتناب از مالیات مضاعف (دی.تی.ای.ای) هستند.

شرکت های هندی که در ایران حضور داشته یا دارند، شرکتهای ˈای.اس.اس.ای.آرˈ ، ˈاو.ان.جی.سی ویدشˈ و ˈتاتاˈ هستند.

شرکت های سرمایه گذاری مشترک ایران و هند نیز شامل شرکت صادرات ایران و هند موسوم به ایرانو - هیند شیپینگ، شرکت کود مدرس موسوم به مدرس فرتیلایزر و شرکت پالایشگاهی چینای است.

**منافع ایران

براساس بولتن آمار سالانه اوپک که در سال جاری منتشر شده است، ایران 157 میلیارد و 300 میلیون بشکه ذخیره اثبات شده نفت و 33 هزار و 780 تریلیارد مترمکعب ذخیره اثبات شده گاز دارد.

با این حجم ذخایر نفت و گاز، ایران سومین کشور جهان به لحاظ داشتن ذخایر نفت و دومین کشور دارنده ذخایر گاز در جهان است.

اقتصاد ایران شدیدا به نفت و گاز به عنوان منابع اصلی درآمد ارزی متکی است. در حقیقت بخش هیدروکربن ایران، ستون اصلی اقتصاد این کشور است. درآمدهای نفت و گاز ایران 5/42 درصد درآمدهای دولت را تشکیل می دهد.

اما فقدان سرمایه گذاری خارجی، تولید نفت و گاز ایران را کاهش داده است. سرمایه گذاری خارجی که انتقال فناوری و سرمایه را به همراه دارد، مهمترین عامل توسعه بخش هیدروکربن ایران است.

در این میان، ایران نیازمند این است که تولید خود را افزایش دهد، سهم خود در اوپک را بالا ببرد و نقش مهمی در بازار نفت ایفا کند.

ایران میدان های نفتی مشترکی با همسایگان خود عراق، قطر، امارات متحده عربی دارد و این کشورها با بستن قرارداد با شرکتهای قدرتمند نفتی، تولید خود از این میدان ها افزایش داده اند در حالی که ایران به دلیل تحریم های بین المللی قادر نیست با همکاری شرکت های خارجی، میدان های مشترک خود را توسعه دهد.

بنابراین و از آنجا که شرکت های هندی فناوری و سرمایه دارند، ایران به سرمایه گذاری هند در بخش هیدروکربن خود نیاز دارد تا سطح تولید نفت و گاز خود را افزایش دهد. به عبارت دیگر، سرمایه گذاری هند در بخش نفت ایران امکان انتقال فناوری و سرمایه، افزایش تولید نفت و گاز، پیشرفت اقتصادی، کاهش سطح بیکاری، بهبود موقعیت ایران در جوامع بین المللی و ارتقا جایگاه ایران در اوپک را برای ایران در پی دارد.

** منافع هند

در جهان امروز، نسبت بالای مصرف انرژی نشان دهنده توسعه کشورها است و کشورهایی که منابع کافی انرژی ندارند با مشکلات اقتصادی و سیاسی زیادی روبرو می شوند و ناچار هستند انرژی مورد نیاز خود را به هر قیمتی تهیه کنند.

به دلیل جمعیت زیاد هند و نیاز آن به رشد اقتصادی پرشتاب، پیش بینی می شود سهم این کشور از تقاضای جهانی انرژی از 5/5 درصد در سال 2009 به 6/8 درصد در سال 2035 افزایش یابد.

هند با نرخ بالای رشد اقتصادی و داشتن 17 درصد جمعیت جهان، به یکی از مصرف کنندگان مهم منابع انرژی تبدیل شده است.

دولت هند امیدوار است تا 25 سال آینده، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی خود را در سطح حدود هشت تا 10درصد حفظ تا به هدف فقرزدایی دست یابد. این سطح رشد ایجاب می کند که هند عرضه اولیه انرژی خود را دست کم سه برابر کند.

پالایشگاه هند در سال 2012 ظرفیتی معادل 177 میلیون تن داشت. بنابراین هند در حال تبدیل به یک مرکز پالایشگاهی منطقه ای است، از این رو هند به واردات مطمئن و ایمن نیاز دارد و به نظر می رسد که ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی، یکی از بهترین انتخاب های هند در این زمینه است.

اگرچه تولید گاز طبیعی هند دائما افزایش پیدا کرده اما تقاضای آن از عرضه فراتر است و این کشور از سال 2004 واردکننده گاز طبیعی است.

ایران دارای ذخایر عظیم گاز است که براساس برآوردی که در سال 2008 انجام شده پس از روسیه دومین دارنده ذخایر گازی در جهان است. هند بیش از دو سوم نیاز هیدروکربن خود را وارد می کند و هرگونه افزایشی در این نسبت، تاثیر معکوس روی امنیت انرژی این کشور دارد.

بنابراین هند باید منابع عرضه انرژی خود را متنوع کند و به نظر می رسد سرمایه گذاری در کشورهای دیگر برای اکتشاف و استخراج میدان های نفتی آنها بهترین راه تامین نفت بیشتر برای هند است.

ایران به لحاظ جغرافیایی به هند نزدیک است و روابط سیاسی خوبی با این کشور دارد. به علاوه دو کشور وابستگی های فرهنگی زیادی دارند که سرمایه گذاری هند در ایران را تسهیل می کند.


** چشم انداز آینده

پس از مذاکرات ژنو میان ایران و گروه پنج به علاوه یک (شامل اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل انگلستان، فرانسه، روسیه، آمریکا و چین و همچنین آلمان)، کارشناسان در مورد برداشته شدن تحریم ها علیه صنایع نفت و گاز ایران بسیار خوشبین هستند.

اکنون بسیاری از شرکت ها منتظر چراغ سبز از سوی وضع کننده های تحریم هستند تا در میدان های بزرگ نفت و گاز ایران سرمایه گذاری کنند.

براساس اعلام رویترز در 13 آذر ماه امسال بیژن نادر زنگنه وزیر نفت ایران از هفت شرکت خارجی نام برده که ایران از آنها خواسته به بخش نفت و گاز این کشور بازگردند که این یک نشانه روشن برای شرکت های نفتی است.

پس از برداشتن تحریم ها، شرکت های هندی با تاسیس کنسرسیوم های سرمایه گذاری مشترک و دیگر انواع همکاری های مشترک با شرکت های بزرگ نفتی یا حتی به طور غیروابسته می توانند در صنعت نفت و گاز ایران شرکت کنند و امنیت انرژی کشورهای خود را بالا ببرند.

ایران نیز می تواند از مشارکت شرکت های هندی در بخش هیدروکربن خود برای تقویت روابط با این کشور و افزایش تولید نفت استفاده کند.

۷ دی ۱۳۹۲ ۱۳:۱۱

نظرات بینندگان


تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید


تماس با ما

تهران ، میدان امام خمینی (ره) خیابان باب همایون خیابان صور اسرافیل خیابان داور - وزارت امور اقتصادی و دارایی -  سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران

بارکد2

صندوق پستی: 4618/ 11365
 
ساعت کاری سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران از روز شنبه تا چهارشنبه از ساعت 8 تا 16 می باشد.
MAP